Wanneer is je boek goed genoeg?

Foto door Samson Katt op Pexels.com

Je kent het vast wel: elke keer als je je manuscript door gaat lezen, kom je niet verder dan de eerste alinea waarin je alwéér gaat strepen, woorden in een andere volgorde gaat zetten of gewoon hele stukken tekst gaat schrappen. Maar wanneer komt het moment waarop je zegt: nu gaat mijn creatie de wereld in?

Dit kan voor iedereen anders zijn. Veel factoren spelen hierbij een rol. Hoeveel ervaring heb je bijvoorbeeld in schrijven? Is het je eerste boek? Misschien wellicht zelfs je eerste verhaal? Ik ben zelf op dit moment bezig met mijn tweede boek en wil jullie laten zien welke fases van feedback ik heb doorlopen bij het schrijven van mijn debuut.  

Vijf jaar heeft het geduurd voor Stilleven het levenslicht zag. Een ding heb ik mezelf altijd voor ogen gehouden: Het debuut móet goed zijn. Je kunt tenslotte maar één keer debuteren. In die vijf jaar heb ik mijn manuscript aan mensen laten lezen die telkens iets verder van me af stonden. Ik begon met mijn allereerste hoofdstuk impulsief naar mijn vriendin Christa te sturen. Zij was altijd enthousiast over mijn schrijfsels, zo ook deze keer. Het moedigde me aan door te gaan op de weg die ik ingeslagen was.

Toen mijn ruwe manuscript af was heb ik het eerst een aantal weken weggelegd om ervan los te komen. Na die stilte probeerde ik mijn manuscript objectief, als een lezeres, te lezen en kwam tot de conclusie dat het niet goed genoeg was. Mijn tweede versie liet ik uiteindelijk lezen aan mijn moeder en Christa. Twee mensen die dichtbij stonden en aan wie ik de opdracht gaf vooral kritisch te zijn. Ook had ik een vragenlijst opgesteld die ze na het lezen van het manuscript pas mochten bekijken. Er stonden vragen in als: had jij door dat….Zo ja, wanneer had je dat door? Hiermee probeerde ik te achterhalen of mijn psychologische spelletje dat ik met de lezer wilde spelen, ook gelukt was.

Met hun opmerkingen ben ik de derde versie gaan schrijven en deze heb ik uiteindelijk aan nog enkele mensen in mijn omgeving laten lezen die verder weg van mij stonden. Ze kregen dezelfde vragenlijst en ik vond het fantastisch om te lezen dat zij elk afzonderlijk bepaalde dingen in het boek anders interpreteerden. Missie op dat vlak geslaagd.

Maar…er was nog een grote hoop aan feedback die ik moest verwerken en weer ging ik herschrijven. Heb ik moeilijke momenten gekend? Jazeker! Gewoon doorbijten, dan kom je vanzelf weer bij het lekkere gedeelte van de taart.

Na tweeënhalf jaar schrijven nam ik de stap om het manuscript door een onafhankelijk persoon te laten lezen die dit ook nog eens beroepshalve doet. Dit was Maria Genova. Een grote stap die veel moed van me heeft gevergd, want stel dat ze het niets vindt. Wat dan?

Maria leest tientallen manuscripten per maand en helpt auteurs op een gestructureerde, soms pijnlijke wijze het beste uit zichzelf te halen. Ik kan iedere beginnende auteur aanraden gebruik te maken van haar diensten, want het tilt jouw manuscript naar een hoger niveau. Ook al doet het soms pijn, jouw verhaal verdient het om de beste versie te zijn die jij kunt produceren.

Maria was enorm enthousiast over mijn manuscript, wat mij sterkte in mijn overtuiging dat ik op de goede weg was. Nadat ik bij haar was geweest, ben ik voor mijn gevoel mijn laatste versie gaan schrijven. Niets is minder waar.

Uitgeverij Letterrijn wees mijn manuscript in eerste instantie af. Nadat ik een paar weken onder de dekens mijn traanbuizen had leeg gehuild, werd ik op een ochtend strijdbaar wakker. Ik benaderde Theo van Rijn van Letterrijn en vertelde dat ik erg teleurgesteld was. Dat ik had verwacht en gehoopt dat hij met mij het kind waar ik al zo lang aan werkte op de wereld wou zetten. Mijn betoog wierp zijn vruchten af en Theo (thank god!) gaf me de kans het op duidelijk gedefinieerde punten nog verder aan te scherpen. In verband met een voorbijkomende nekhernia was dit een uitdaging en gunde mezelf nog één jaar de tijd om dit te bewerkstelligen en Theo te overtuigen van mijn verhaal over de zusjes Monica en Manuela.

Een jaar later: Yes! Monica en Manuela zouden het licht zien, wat een feest. Plop plop, de champagne mocht open en de vlag ging uit.

Maar niet voordat ik samen met Theo het verhaal nog twee keer had nagelopen en een derde keer nog een proefdruk moest doornemen. Geloof me, elke keer als je je manuscript terugleest, wil je weer dingen aanpassen en daar is nou precies die bevlogen redacteur die op een gegeven moment zegt: ‘En nu is het goed. Zet die laatste punt, we sturen het naar de drukker.’

Tja, en nu ben ik met een tweede boek bezig en denk ik: Leuk hoor, Marieke, dat je debuut zo goed ontvangen wordt, maar nu komt het echte werk. Je kunt tenslotte maar één keer een tweede boek schrijven. En die móet goed zijn!

Help! Hoe combineer ik schrijven met werk en gezin?

4 krachtige tips om tijd te vinden voor het schrijven van jouw boek

De meeste beginnende schrijvers hebben helaas niet de luxe om hier fulltime mee bezig te zijn. Er moet brood op de plank komen, er is een gezin dat aandacht vraagt, een hond die uitgelaten moet worden en wie weet ben jij zelfs mantelzorger. Iedereen heeft het druk, maar hoe verdeel je dan je tijd om toch dat boek af te krijgen? We hebben immers maar 24 uur per dag aan tijd te verdelen!

De volgende tips kunnen je helpen in deze eeuwige zoektocht naar tijdverdeling. Tijd is volgens mij een kwestie van prioriteit.

1) Plannen

Het vreemde is dat er op een dag heel veel aandacht (en dus tijd!) wegdruppelt aan zaken die we eigenlijk helemaal niet belangrijk vinden als we er goed over nadenken. Schrijf op een dag eens elk kwartier of half uur op waar je jouw tijd aan hebt besteed. Doe dit een week lang en je zult er achterkomen dat we veelal slordig omgaan met onze spaarzame vrije uurtjes. Wat brengt Netflix je nou helemaal? Hoeveel uren besteden we niet aan social media? Als je daarvan elke dag één uurtje zou skippen en besteden aan je boek, dan komt dat boek er uiteindelijk. Zet het schrijven bewust op je to-do lijstje van de dag of block een uur in je agenda. Zeg bijvoorbeeld: Elke dag na het eten, trek ik mij terug en besteed één uur aan schrijven. Wedden dat het meer wordt?

Mocht je aan het eind van de dag te moe zijn om dit te doen, zou je ook kunnen plannen dat je elke dag een uur eerder opstaat. Als het hele huis nog in diepe slaap is, schrijf jij de zinnen die jou dichter bij de laatste punt van je boek brengen. Elke dag weer. Het boek ‘Miracle Morning’ van Hal Elrod kan je wellicht hierbij helpen.

2) Focus

Alles draait om focus. Waar jij aandacht aan geeft, gaat vormen aannemen. En dan bedoel ik full focus, niet een halfslachtige als ‘Oh ja, dat boek. Dat moet ook nog een keer af.’ Dan gaat het niet lukken. Je moet er élke dag mee bezig zijn, het papier op willen vreten en de woorden desnoods uit je tenen halen als het even niet lukt. Voor sommige mensen helpt het om briefjes in huis op te hangen om die focus te houden. Als je het mij vraagt, heb je dat niet nodig als de wil om het boek af te krijgen groot genoeg is. Dan voel je échte passie en is focus een vanzelfsprekendheid. Dat neemt niet weg dat briefjes ophangen een goed begin is om je focus aan te wakkeren, als een soort aandrijfwiel. Als het dan eenmaal op gang is, kun je het op eigen kracht.

Een andere methode om focus aan te wakkeren is een herinnering in je telefoon. Zet de timer een aantal keren per dag en laat een notificatie op je smartphone verschijnen met ‘Boek afschrijven’. Het klink gek, maar je zult zien dat het werkt. Je hersenen worden er elke keer weer even aan herinnerd, net zolang tot de focus in je systeem zit en de drive groter is geworden dan de excuses.

 3) ‘Nee’ durven zeggen

Je hoeft geen asociaal mens te zijn als je ‘nee’ zegt. Het is een veelgehoord probleem dat mensen een bepaalde druk voelen om overal maar ‘ja’ op te zeggen. Elke uitnodiging voor een feestje, een kop koffie of een lunch of zelfs als er om hulp gevraagd wordt, mag je best die drie letters achter elkaar uitspreken. Het is gewoon de manier waarop je dit doet. Je bent geen uitleg verschuldigd aan wie dan ook, maar als je die behoefte toch voelt, kun je uitleggen dat je boek even prioriteit heeft. Je zult zien dat de meeste mensen er begrip voor hebben en als ze dit niet hebben, moet je je afvragen hoe begaan ze met jou zijn.

4) Offers brengen

Ook op het moment dat je stiekem wél heel graag uit eten gaat of dat dagje sauna pakt met een vriendin, is het toch verstandig om dit soort dingen te doseren. Als je tenminste graag dat boek wilt afkrijgen. Ik schrijf dit met een dubbel gevoel, want mijn offer is ontzettend groot geweest. Té groot achteraf. Ik vertel het toch om mensen te laten zien wat je soms moet doen om je dromen na te streven. Het schrijven van mijn boek is namelijk niet een weg van rozenblaadjes geweest. Nee, ik heb geploeterd, gezweet, heb bijna mijn laptop uit het raam gegooid. (Thank God kon ik me beheersen, want zoals in mijn vorige blog gesteld: frustratie brengt je nergens). Ook heb ik in die vijf jaar het sociale leven wat vriendinnen betreft op een laag pitje gezet. Bewust. Overdag werken, ’s avonds schrijven en daar tussendoor en in het weekend bewust tijd voor mijn gezin. Tijdens de laatste loodjes van mijn boek keek ik dan ook steeds meer uit naar januari 2020: mijn geplande deadline om de proefdruk door te nemen. Hierna zou ik me weer meer kunnen ontspannen en afspreken met vriendinnen. Sauna, uit eten, avondjes kletsen, misschien wel weer ouderwets een nachtje weg. Ik zag het allemaal voor me en de behoefte werd daardoor ook steeds groter. Des te harder kwam de klap dat een van mijn liefste vriendinnen in december 2019 plotseling kwam te overlijden. Wat we twee weken ervoor aan de telefoon tegen elkaar zeiden: ‘onze tijd komt wel weer’, kwam helemaal niet meer. De verloren jaren kan ik niet meer inhalen en natuurlijk zou ik het anders hebben gedaan met de wetenschap van nu, maar op dat moment wist ik het niet en was ik bereid het offer te brengen om mijn vriendinnen minder te zien en het daarna dubbel en dwars in te halen. Mijn overleden vriendin begreep dat en heeft me altijd gesteund om mijn droom na te jagen. Ik heb het boek aan haar opgedragen.

Samenvattend durf ik te stellen dat iedereen, hoe druk ook, de tijd kan vinden om een boek te schrijven. De vraag die je je zelf alleen maar hoeft te stellen is: hoe graag wil ik dit? Er is namelijk altijd een weg!

5 praktische tips voor het krijgen van inspiratie

Er is veel te zeggen over inspiratie en hoe je het ook wendt of keert: je hebt het nodig om een boek te kunnen schrijven. Géén inspiratie hebben is een veelgehoord excuus om het boek dat je altijd al wilde schrijven juist NIET te schrijven. Dat zou eeuwig zonde zijn en niet nodig, want er zijn allerlei manieren om inspiratie te krijgen of laat ik het ‘opwekken’ noemen. Hieronder beschrijf ik vijf praktische manieren die ikzelf gebruik om mijn inspiratie aan te wakkeren.

1) Schrijf        

De eerste tip klinkt wellicht te simpel, maar toch laten veel mensen het hier afweten. Ga zitten, klap je laptop open, open je word bestand en laat je vingers over je toetsenbord glijden. Voor mijn part typ je je boodschappenlijstje of je schrijft je frustraties van die dag op. Het brengt je hoofd tot rust en je komt vanzelf in een flow van schrijven. Actief schrijven is de weg naar inspiratie. Een belangrijk detail hierbij: zet de meldingen van je sociale media uit. Deze brengen je uit je flow.

2) Focus

Soms is het grote geheel van een volledig boek te overweldigend en dit kan verlammend werken. Hak het in stukjes en focus je op een bepaald deel van je boek waar je inspiratie voor wilt krijgen. Dit kan de plot zijn of bijvoorbeeld een scène waarin je de lezer op het verkeerde been wil zetten. Je zult zien dat als je focus scherp is, je vanzelf een ingeving krijgt waarvan je direct weet dat het de juiste is. Als ik zulke ingevingen krijg zet ik deze direct in mijn notities op mijn telefoon. Meestal in steekwoorden of ik spreek volledige zinnen in met behulp van Siri. Om dergelijke ingevingen uit te lokken helpt het om een eind te gaan fietsen of wandelen. Of pak een heerlijk warme douche of bad. Het zijn dit soort momenten van ontspanning die je weghouden van dagelijkse beslommeringen en ruimte maken voor de inspiratie die jij nodig hebt om verder te komen met je boek.

3) Vertrouwen                               

Belangrijk bij focus is dat je de rest van je boek ook echt laat rusten. Vertrouw erop dat je er stap voor stap gaat komen. De lijntjes komen vanzelf samen als je vertrouwt op je inspiratie. Dit vertrouwen moet je opbouwen en kun je alleen krijgen door de focus te houden en zien dat het werkt. Frustratie brengt je nergens en zeker niet naar de laatste punt van je boek.

4) Binaural beats

Binaural beats heb ik zelf pas geleden ontdekt en ik ben hier SUPER enthousiast over. Het heeft me nu al meerdere ingevingen gebracht voor boek 2. Ik zal proberen op een simpele manier uit te leggen hoe het werkt. Onze hersenactiviteit kan worden gemeten aan de hand van hersengolven. Deze worden uitgedrukt in Herz. Hersengolven met een hoge Herz worden bijvoorbeeld Gamma-golven genoemd en zo zijn er nog een viertal andere frequentie niveau’s. De beste hersenactiviteit om inspiratie te krijgen is op de Thèta-frequentie. Interessant voor ons schrijvers.

Door naar binaural beats op frequentie 4 tot 8 herz  te luisteren komen je hersenen in de Thèta staat. Je moet dit beluisteren met oortjes in. De linker- en de rechtertoon verschillen namelijk in frequentie en onze hersenen nemen daardoor een derde toon waar: het verschil in frequentie van rechts en links. Onze hersenen nemen deze frequentie over waardoor je dus in de staat komt waarin je wilt zijn. In ons geval ergens tussen 4 en 8 herz. Niets zweverigs, pure wetenschap en erg interessant!

De app van Michael Pilarczyk – Meditation Moments is een echte aanrader hiervoor en gebruik ik bijna dagelijks.

5) Observeer                                                                                                              

Ga de deur uit en zet je zintuigen op scherp. Observeer mensen. Hoe beweegt iemand? Waarom bezorgt iemand je rillingen of waarom voel je je aangetrokken tot iemand? Is het de geur of bepaalde bewegingen? Probeer er de vinger op te leggen en ga fantaseren over een voorbijganger die je interessant lijkt of op een of andere manier triggert. Waar is hij naar op weg? Zou hij een minnares hebben? En heeft die minnares een man? Hoe zou hij reageren als het tot een confrontatie komt? Het is ontzettend leuk om te doen en het levert je een schat aan bruikbare observaties op en daarnaast stimuleert het je creativiteit. En creativiteit is de toegangspoort tot inspiratie!

Ik hoop dat ik je op weg heb geholpen en wens je veel inspiratie toe. Is het je gelukt om inspiratie te krijgen door bovenstaande tips, laat het me weten!