Wanneer is je boek goed genoeg?

Foto door Samson Katt op Pexels.com

Je kent het vast wel: elke keer als je je manuscript door gaat lezen, kom je niet verder dan de eerste alinea waarin je alwéér gaat strepen, woorden in een andere volgorde gaat zetten of gewoon hele stukken tekst gaat schrappen. Maar wanneer komt het moment waarop je zegt: nu gaat mijn creatie de wereld in?

Dit kan voor iedereen anders zijn. Veel factoren spelen hierbij een rol. Hoeveel ervaring heb je bijvoorbeeld in schrijven? Is het je eerste boek? Misschien wellicht zelfs je eerste verhaal? Ik ben zelf op dit moment bezig met mijn tweede boek en wil jullie laten zien welke fases van feedback ik heb doorlopen bij het schrijven van mijn debuut.  

Vijf jaar heeft het geduurd voor Stilleven het levenslicht zag. Een ding heb ik mezelf altijd voor ogen gehouden: Het debuut móet goed zijn. Je kunt tenslotte maar één keer debuteren. In die vijf jaar heb ik mijn manuscript aan mensen laten lezen die telkens iets verder van me af stonden. Ik begon met mijn allereerste hoofdstuk impulsief naar mijn vriendin Christa te sturen. Zij was altijd enthousiast over mijn schrijfsels, zo ook deze keer. Het moedigde me aan door te gaan op de weg die ik ingeslagen was.

Toen mijn ruwe manuscript af was heb ik het eerst een aantal weken weggelegd om ervan los te komen. Na die stilte probeerde ik mijn manuscript objectief, als een lezeres, te lezen en kwam tot de conclusie dat het niet goed genoeg was. Mijn tweede versie liet ik uiteindelijk lezen aan mijn moeder en Christa. Twee mensen die dichtbij stonden en aan wie ik de opdracht gaf vooral kritisch te zijn. Ook had ik een vragenlijst opgesteld die ze na het lezen van het manuscript pas mochten bekijken. Er stonden vragen in als: had jij door dat….Zo ja, wanneer had je dat door? Hiermee probeerde ik te achterhalen of mijn psychologische spelletje dat ik met de lezer wilde spelen, ook gelukt was.

Met hun opmerkingen ben ik de derde versie gaan schrijven en deze heb ik uiteindelijk aan nog enkele mensen in mijn omgeving laten lezen die verder weg van mij stonden. Ze kregen dezelfde vragenlijst en ik vond het fantastisch om te lezen dat zij elk afzonderlijk bepaalde dingen in het boek anders interpreteerden. Missie op dat vlak geslaagd.

Maar…er was nog een grote hoop aan feedback die ik moest verwerken en weer ging ik herschrijven. Heb ik moeilijke momenten gekend? Jazeker! Gewoon doorbijten, dan kom je vanzelf weer bij het lekkere gedeelte van de taart.

Na tweeënhalf jaar schrijven nam ik de stap om het manuscript door een onafhankelijk persoon te laten lezen die dit ook nog eens beroepshalve doet. Dit was Maria Genova. Een grote stap die veel moed van me heeft gevergd, want stel dat ze het niets vindt. Wat dan?

Maria leest tientallen manuscripten per maand en helpt auteurs op een gestructureerde, soms pijnlijke wijze het beste uit zichzelf te halen. Ik kan iedere beginnende auteur aanraden gebruik te maken van haar diensten, want het tilt jouw manuscript naar een hoger niveau. Ook al doet het soms pijn, jouw verhaal verdient het om de beste versie te zijn die jij kunt produceren.

Maria was enorm enthousiast over mijn manuscript, wat mij sterkte in mijn overtuiging dat ik op de goede weg was. Nadat ik bij haar was geweest, ben ik voor mijn gevoel mijn laatste versie gaan schrijven. Niets is minder waar.

Uitgeverij Letterrijn wees mijn manuscript in eerste instantie af. Nadat ik een paar weken onder de dekens mijn traanbuizen had leeg gehuild, werd ik op een ochtend strijdbaar wakker. Ik benaderde Theo van Rijn van Letterrijn en vertelde dat ik erg teleurgesteld was. Dat ik had verwacht en gehoopt dat hij met mij het kind waar ik al zo lang aan werkte op de wereld wou zetten. Mijn betoog wierp zijn vruchten af en Theo (thank god!) gaf me de kans het op duidelijk gedefinieerde punten nog verder aan te scherpen. In verband met een voorbijkomende nekhernia was dit een uitdaging en gunde mezelf nog één jaar de tijd om dit te bewerkstelligen en Theo te overtuigen van mijn verhaal over de zusjes Monica en Manuela.

Een jaar later: Yes! Monica en Manuela zouden het licht zien, wat een feest. Plop plop, de champagne mocht open en de vlag ging uit.

Maar niet voordat ik samen met Theo het verhaal nog twee keer had nagelopen en een derde keer nog een proefdruk moest doornemen. Geloof me, elke keer als je je manuscript terugleest, wil je weer dingen aanpassen en daar is nou precies die bevlogen redacteur die op een gegeven moment zegt: ‘En nu is het goed. Zet die laatste punt, we sturen het naar de drukker.’

Tja, en nu ben ik met een tweede boek bezig en denk ik: Leuk hoor, Marieke, dat je debuut zo goed ontvangen wordt, maar nu komt het echte werk. Je kunt tenslotte maar één keer een tweede boek schrijven. En die móet goed zijn!

Hoe kweek je discipline?

Foto door Brett Jordan op Pexels.com

 ‘Later als ik met pensioen ben, ga ik mijn lang gekoesterde wens vervullen: Dan ga ik die bestseller echt schrijven,’ of ‘Als de kinderen straks het huis uit zijn, ga ik mijn levensverhaal schrijven.’

Als, als, als. ‘Als de hemel valt, zijn alle mussen dood,’ zei mijn vader vroeger altijd. Bovenstaande zinnen hebben meestal als resultaat dat het boek er nooit gaat komen. Enerzijds is er een kans dat je jouw pensioen niet eens haalt, maar om nou niet helemaal te doemdenken, zou ik ook gewoon kunnen stellen dat van uitstel afstel komt. Leef in het nu is een veelgehoorde uitspraak en ja, inderdaad. Als je echt iets wilt, moet je het gewoon nu doen.

Dat klinkt wel heel makkelijk en, eerlijk is eerlijk: Dat is het ook niet, want misschien wil je wel heel graag, maar weet je je echt geen raad hoe je het moet bolwerken om jouw boek NU te gaan schrijven. Een beetje discipline kweken kan dan ook geen kwaad.

Wat discipline betreft, ben ik het zwarte schaap van de familie. Waar mijn ouders en broers elke dag weer trouw hun verplichtingen vervullen, zoals sporten, fysio oefeningen, op tijd naar bed en noem zo maar op, laat ik het op dat vlak behoorlijk afweten. Ik begin altijd fanatiek met hardlopen, maar ergens gaandeweg komt de klad erin. En hetzelfde geldt voor mijn voornemen elke avond mijn make up eraf te halen, elke douchebeurt koud af te douchen en elke dag geen chocola te eten. Allemaal kansloze missies op de lange termijn. Er sluipt gaandeweg steevast een stem mijn hoofd binnen die geniepig vraagt waarom ik het ook weer doe en ineens zie ik er het nut inderdaad niet meer van in. Waar is dat fanatisme gebleven? Weg voornemen.

Wat schrijven betreft heb ik een andere kant van mezelf leren kennen. Ik kan namelijk wel degelijk discipline hebben en daar ben ik stiekem trots op. Juist omdat ik bij mezelf bekend stond als een ongedisciplineerd wezen, een fladderaar die alles leuk vindt, maar niet te lang. Toen ik zestien was zei mijn vader treffend: ‘Breng toch eens systeem in je leven.’ Ik lachte erom, toen. Systeem is saai, systeem is voorspelbaar. Nou, ik heb mijn systeem wel degelijk gevonden, pap! Ik heb mezelf discipline aangeleerd en daardoor kon ik komen tot iets wat ik heel graag wilde: boeken schrijven naast mijn baan en gezin.

Mocht jij wel een dosis discipline kunnen gebruiken, lees dan onderstaande tips om deze bij jezelf te ontwikkelen. Hopelijk vind jij jouw beste weg naar de discipline om je boek NU te schrijven en niet als je met pensioen bent, nooit dus. Dat wil je je lezers toch niet aandoen?

1) Lijstjes maken

Ik ben zelf gek op to do lijstjes maken, maar het is ook een manier om je discipline te vergroten. Elke avond voor ik ga slapen, schrijf ik op wat ik minimaal de volgende dag moet doen. Dit kunnen zowel taken voor mijn werk zijn, als taken die in het teken staan van mijn gezondheid of schrijfwerk. Je discipline groeit enorm als je het meest vervelende klusje als eerste afwerkt, elke dag weer. Het geeft je een boost en het maakt het afwerken van de rest van je takenlijst leuker. Als je hier een gewoonte van maakt, word je discipline ook een gewoonte.

2) Weerstand

Als je weerstand voelt om iets te doen, doe het dan juist. Stel het nooit uit, want uitstel is killing voor discipline. Je zou het kweken van discipline kunnen vergelijken met het trainen van je spieren. Je hebt oefening nodig om een killerbody te krijgen, die hebben we immers meestal niet van nature! Wij mensen kiezen nou eenmaal graag de makkelijkste weg, die van de minste weerstand, maar vaak voelen we ons daar achteraf niet goed bij. We voelen ons schuldig, omdat we iets uitgesteld hebben en blijven er vervolgens tegenaan hikken. Overwin je die weerstand: dikke plus voor je discipline, olé!

3) Spijt

Ooit zei een wijs persoon: ‘de pijn van spijt is erger dan de pijn van discipline.’

Do I need to say more?

4) Ontspanning

De boog kan niet altijd gespannen staan. Gun jezelf ook ontspanning. Je mag jezelf belonen als je discipline hebt getoond. Als je dat vervelende telefoontje hebt gepleegd waar je lang tegenaan hikte of als je eindelijk die administratie hebt afgerond die er al zolang lag. Of, als je eindelijk aan je boek bent begonnen en er op regelmatige basis aan werkt. Beloon jezelf! Het mooie is, vind ik, dat je zoveel meer kunt genieten van ontspanning als je daarvoor gedisciplineerd bent geweest. Met het kweken van discipline, kweek je dus ook een hoog genietgehalte. Nóg een goede reden om die pen in te klimmen en NU dat boek te schrijven. Ik kan je verzekeren: het geeft een eeuwigdurende kick als je het hebt afgerond!

3 tips voor het stellen van doelen bij het schrijven van je boek

Foto door Markus Winkler op Pexels.com

Ha! Een nieuw jaar. Dé tijd voor nieuwe voornemens en jij hebt je dit jaar voorgenomen om het boek te schrijven dat al jaren in jouw hoofd rondzingt. We zitten in lockdown, dus de tijd kan niet beter zijn dan nu. Een periode waarin we geen afleidingen hebben van feestjes en andere sociale bezigheden.  Vol energie ga je zitten. Je opent een nieuw document en dan…

Een wit vlak staart je aan. Je begint te twijfelen of je het wel kunt. Pff, een héél boek en je hebt nog precies nul letters op papier. Langzaam voel je de moed wegzakken tot in de punt van je grote teen. Kan ik dit wel?

Ja! Natuurlijk kun jij dit!

Voordat je begint kan het enorm helpen om je einddoel te verdelen in kleinere doelen. Hak het in stukken en je zult zien dat het verlammende gevoel wegtrekt. Het wordt ineens overzichtelijk in je hoofd. Hieronder volgen tips om kleinere doelen te stellen.

1) Aantal woorden

Het boek wordt uiteindelijk het aantal woorden dat jouw verhaal nodig heeft. Grofweg kun je stellen dat 30.000 woorden rond de honderd bladzijden in jouw gedrukte boek gaat worden. Een beetje roman of thriller heeft tussen de 200 en 300 bladzijden, dus met 60.000-90.000 woorden kom je een heel eind. Het aantal woorden mag nooit leidend zijn, maar het geeft je wel een richtlijn. Nogmaals: elk van dit aantal woorden staat in dienst van het verhaal.

Ik ben zelf een cijfertjesdame en vind een aantal woorden als doel stellen erg overzichtelijk. Een doel dat ik mezelf voor het schrijven van mijn nieuwe boek heb gesteld is: Ik schrijf elke dag 500 woorden, minimaal 5 dagen per week. Dit houdt in dat ik 2500 woorden per week schrijf en 10.000 per maand. Voor mij is dit haalbaar naast mijn werk, maar ik kan me voorstellen als je meer tijd tot je beschikking hebt, of je boek eerder klaar wilt hebben dat je dit verhoogt naar 1000 of 1500 woorden per dag.

2) Personen definiëren

Een ander klein doel kan zijn om je hoofdpersoon te definiëren. Ga zitten en besteedt een uur aan een persoon in je boek. Hoe ziet hij eruit? Hoe is zijn gezinssituatie? Hoe oud is hij? Welke hobby’s heeft hij en hoe zou een standaard dag in zijn leven eruit zien? Kan hij met stress omgaan of juist niet? Er zijn zoveel dingen te bedenken over een persoon en hoe meer je er weet, hoe beter je je karakter kunt uitdiepen. Het maakt het schrijven van scènes ook makkelijker, omdat je weet wat dit karakter zou zeggen, doen of denken. Je kent hem alsof je hem zelf gecreëerd hebt 😉

3) Hoofdstuk

De meeste mensen vinden korte hoofdstukken prettiger lezen dan lange hoofdstukken. Zeker bij een thriller kan dit helpen om de vaart in het verhaal te houden. Je herkent vast wel als je zelf een boek leest, dat je telkens weer tegen jezelf zegt: ‘Nog één hoofdstuk en dan stop ik.’ Vervolgens ben je een uur verder en weer meerdere hoofdstukken.

Mijn boek Stilleven bevatte ongeveer 800-1200 woorden per hoofdstuk. Ik kreeg veel reacties van lezers dat ze de korte hoofdstukken erg prettig vonden en dat ze continue bleven doorlezen. Een klein doel kan zijn om elke dag een hoofdstuk te schrijven. Kanttekening hierbij is wel dat het beter is om halverwege een scene te stoppen, op het moment dat je nog in de flow zit en weet hoe het verder gaat. Wat ik altijd doe is steekwoorden opschrijven over het vervolg van de scene. De volgende dag helpt het dan om direct weer in de flow van het schrijven te komen.

Het fijne van het stellen van kleine doelen is dat je telkens successen kunt ervaren die je positief gestemd houden en je energie geven om door te gaan. Voor je het weet ga je over je doelen heen en is je boek veel eerder klaar dan je vantevoren had bedacht!

Help! Hoe combineer ik schrijven met werk en gezin?

4 krachtige tips om tijd te vinden voor het schrijven van jouw boek

De meeste beginnende schrijvers hebben helaas niet de luxe om hier fulltime mee bezig te zijn. Er moet brood op de plank komen, er is een gezin dat aandacht vraagt, een hond die uitgelaten moet worden en wie weet ben jij zelfs mantelzorger. Iedereen heeft het druk, maar hoe verdeel je dan je tijd om toch dat boek af te krijgen? We hebben immers maar 24 uur per dag aan tijd te verdelen!

De volgende tips kunnen je helpen in deze eeuwige zoektocht naar tijdverdeling. Tijd is volgens mij een kwestie van prioriteit.

1) Plannen

Het vreemde is dat er op een dag heel veel aandacht (en dus tijd!) wegdruppelt aan zaken die we eigenlijk helemaal niet belangrijk vinden als we er goed over nadenken. Schrijf op een dag eens elk kwartier of half uur op waar je jouw tijd aan hebt besteed. Doe dit een week lang en je zult er achterkomen dat we veelal slordig omgaan met onze spaarzame vrije uurtjes. Wat brengt Netflix je nou helemaal? Hoeveel uren besteden we niet aan social media? Als je daarvan elke dag één uurtje zou skippen en besteden aan je boek, dan komt dat boek er uiteindelijk. Zet het schrijven bewust op je to-do lijstje van de dag of block een uur in je agenda. Zeg bijvoorbeeld: Elke dag na het eten, trek ik mij terug en besteed één uur aan schrijven. Wedden dat het meer wordt?

Mocht je aan het eind van de dag te moe zijn om dit te doen, zou je ook kunnen plannen dat je elke dag een uur eerder opstaat. Als het hele huis nog in diepe slaap is, schrijf jij de zinnen die jou dichter bij de laatste punt van je boek brengen. Elke dag weer. Het boek ‘Miracle Morning’ van Hal Elrod kan je wellicht hierbij helpen.

2) Focus

Alles draait om focus. Waar jij aandacht aan geeft, gaat vormen aannemen. En dan bedoel ik full focus, niet een halfslachtige als ‘Oh ja, dat boek. Dat moet ook nog een keer af.’ Dan gaat het niet lukken. Je moet er élke dag mee bezig zijn, het papier op willen vreten en de woorden desnoods uit je tenen halen als het even niet lukt. Voor sommige mensen helpt het om briefjes in huis op te hangen om die focus te houden. Als je het mij vraagt, heb je dat niet nodig als de wil om het boek af te krijgen groot genoeg is. Dan voel je échte passie en is focus een vanzelfsprekendheid. Dat neemt niet weg dat briefjes ophangen een goed begin is om je focus aan te wakkeren, als een soort aandrijfwiel. Als het dan eenmaal op gang is, kun je het op eigen kracht.

Een andere methode om focus aan te wakkeren is een herinnering in je telefoon. Zet de timer een aantal keren per dag en laat een notificatie op je smartphone verschijnen met ‘Boek afschrijven’. Het klink gek, maar je zult zien dat het werkt. Je hersenen worden er elke keer weer even aan herinnerd, net zolang tot de focus in je systeem zit en de drive groter is geworden dan de excuses.

 3) ‘Nee’ durven zeggen

Je hoeft geen asociaal mens te zijn als je ‘nee’ zegt. Het is een veelgehoord probleem dat mensen een bepaalde druk voelen om overal maar ‘ja’ op te zeggen. Elke uitnodiging voor een feestje, een kop koffie of een lunch of zelfs als er om hulp gevraagd wordt, mag je best die drie letters achter elkaar uitspreken. Het is gewoon de manier waarop je dit doet. Je bent geen uitleg verschuldigd aan wie dan ook, maar als je die behoefte toch voelt, kun je uitleggen dat je boek even prioriteit heeft. Je zult zien dat de meeste mensen er begrip voor hebben en als ze dit niet hebben, moet je je afvragen hoe begaan ze met jou zijn.

4) Offers brengen

Ook op het moment dat je stiekem wél heel graag uit eten gaat of dat dagje sauna pakt met een vriendin, is het toch verstandig om dit soort dingen te doseren. Als je tenminste graag dat boek wilt afkrijgen. Ik schrijf dit met een dubbel gevoel, want mijn offer is ontzettend groot geweest. Té groot achteraf. Ik vertel het toch om mensen te laten zien wat je soms moet doen om je dromen na te streven. Het schrijven van mijn boek is namelijk niet een weg van rozenblaadjes geweest. Nee, ik heb geploeterd, gezweet, heb bijna mijn laptop uit het raam gegooid. (Thank God kon ik me beheersen, want zoals in mijn vorige blog gesteld: frustratie brengt je nergens). Ook heb ik in die vijf jaar het sociale leven wat vriendinnen betreft op een laag pitje gezet. Bewust. Overdag werken, ’s avonds schrijven en daar tussendoor en in het weekend bewust tijd voor mijn gezin. Tijdens de laatste loodjes van mijn boek keek ik dan ook steeds meer uit naar januari 2020: mijn geplande deadline om de proefdruk door te nemen. Hierna zou ik me weer meer kunnen ontspannen en afspreken met vriendinnen. Sauna, uit eten, avondjes kletsen, misschien wel weer ouderwets een nachtje weg. Ik zag het allemaal voor me en de behoefte werd daardoor ook steeds groter. Des te harder kwam de klap dat een van mijn liefste vriendinnen in december 2019 plotseling kwam te overlijden. Wat we twee weken ervoor aan de telefoon tegen elkaar zeiden: ‘onze tijd komt wel weer’, kwam helemaal niet meer. De verloren jaren kan ik niet meer inhalen en natuurlijk zou ik het anders hebben gedaan met de wetenschap van nu, maar op dat moment wist ik het niet en was ik bereid het offer te brengen om mijn vriendinnen minder te zien en het daarna dubbel en dwars in te halen. Mijn overleden vriendin begreep dat en heeft me altijd gesteund om mijn droom na te jagen. Ik heb het boek aan haar opgedragen.

Samenvattend durf ik te stellen dat iedereen, hoe druk ook, de tijd kan vinden om een boek te schrijven. De vraag die je je zelf alleen maar hoeft te stellen is: hoe graag wil ik dit? Er is namelijk altijd een weg!

5 praktische tips voor het krijgen van inspiratie

Er is veel te zeggen over inspiratie en hoe je het ook wendt of keert: je hebt het nodig om een boek te kunnen schrijven. Géén inspiratie hebben is een veelgehoord excuus om het boek dat je altijd al wilde schrijven juist NIET te schrijven. Dat zou eeuwig zonde zijn en niet nodig, want er zijn allerlei manieren om inspiratie te krijgen of laat ik het ‘opwekken’ noemen. Hieronder beschrijf ik vijf praktische manieren die ikzelf gebruik om mijn inspiratie aan te wakkeren.

1) Schrijf        

De eerste tip klinkt wellicht te simpel, maar toch laten veel mensen het hier afweten. Ga zitten, klap je laptop open, open je word bestand en laat je vingers over je toetsenbord glijden. Voor mijn part typ je je boodschappenlijstje of je schrijft je frustraties van die dag op. Het brengt je hoofd tot rust en je komt vanzelf in een flow van schrijven. Actief schrijven is de weg naar inspiratie. Een belangrijk detail hierbij: zet de meldingen van je sociale media uit. Deze brengen je uit je flow.

2) Focus

Soms is het grote geheel van een volledig boek te overweldigend en dit kan verlammend werken. Hak het in stukjes en focus je op een bepaald deel van je boek waar je inspiratie voor wilt krijgen. Dit kan de plot zijn of bijvoorbeeld een scène waarin je de lezer op het verkeerde been wil zetten. Je zult zien dat als je focus scherp is, je vanzelf een ingeving krijgt waarvan je direct weet dat het de juiste is. Als ik zulke ingevingen krijg zet ik deze direct in mijn notities op mijn telefoon. Meestal in steekwoorden of ik spreek volledige zinnen in met behulp van Siri. Om dergelijke ingevingen uit te lokken helpt het om een eind te gaan fietsen of wandelen. Of pak een heerlijk warme douche of bad. Het zijn dit soort momenten van ontspanning die je weghouden van dagelijkse beslommeringen en ruimte maken voor de inspiratie die jij nodig hebt om verder te komen met je boek.

3) Vertrouwen                               

Belangrijk bij focus is dat je de rest van je boek ook echt laat rusten. Vertrouw erop dat je er stap voor stap gaat komen. De lijntjes komen vanzelf samen als je vertrouwt op je inspiratie. Dit vertrouwen moet je opbouwen en kun je alleen krijgen door de focus te houden en zien dat het werkt. Frustratie brengt je nergens en zeker niet naar de laatste punt van je boek.

4) Binaural beats

Binaural beats heb ik zelf pas geleden ontdekt en ik ben hier SUPER enthousiast over. Het heeft me nu al meerdere ingevingen gebracht voor boek 2. Ik zal proberen op een simpele manier uit te leggen hoe het werkt. Onze hersenactiviteit kan worden gemeten aan de hand van hersengolven. Deze worden uitgedrukt in Herz. Hersengolven met een hoge Herz worden bijvoorbeeld Gamma-golven genoemd en zo zijn er nog een viertal andere frequentie niveau’s. De beste hersenactiviteit om inspiratie te krijgen is op de Thèta-frequentie. Interessant voor ons schrijvers.

Door naar binaural beats op frequentie 4 tot 8 herz  te luisteren komen je hersenen in de Thèta staat. Je moet dit beluisteren met oortjes in. De linker- en de rechtertoon verschillen namelijk in frequentie en onze hersenen nemen daardoor een derde toon waar: het verschil in frequentie van rechts en links. Onze hersenen nemen deze frequentie over waardoor je dus in de staat komt waarin je wilt zijn. In ons geval ergens tussen 4 en 8 herz. Niets zweverigs, pure wetenschap en erg interessant!

De app van Michael Pilarczyk – Meditation Moments is een echte aanrader hiervoor en gebruik ik bijna dagelijks.

5) Observeer                                                                                                              

Ga de deur uit en zet je zintuigen op scherp. Observeer mensen. Hoe beweegt iemand? Waarom bezorgt iemand je rillingen of waarom voel je je aangetrokken tot iemand? Is het de geur of bepaalde bewegingen? Probeer er de vinger op te leggen en ga fantaseren over een voorbijganger die je interessant lijkt of op een of andere manier triggert. Waar is hij naar op weg? Zou hij een minnares hebben? En heeft die minnares een man? Hoe zou hij reageren als het tot een confrontatie komt? Het is ontzettend leuk om te doen en het levert je een schat aan bruikbare observaties op en daarnaast stimuleert het je creativiteit. En creativiteit is de toegangspoort tot inspiratie!

Ik hoop dat ik je op weg heb geholpen en wens je veel inspiratie toe. Is het je gelukt om inspiratie te krijgen door bovenstaande tips, laat het me weten!

Het schrijven van een boek

Een boek schrijven, het is de wens van ongeveer een miljoen Nederlanders. Herken jij je in de zinnen ‘Als ik ooit tijd heb, ga ik een boek schrijven…’ of ‘Ik zou nog wel eens een boek willen schrijven…’? In dat geval wil ik je van harte welkom heten op mijn blog, waar ik mijn ervaringen over het schrijven van een boek met jullie deel. Hiermee hoop ik mensen te inspireren echt te beginnen of het boek nu eindelijk eens af te maken. Het leven is immers veel leuker met boeken, hoe meer hoe beter zelfs!

Zelf ben ik begonnen met schrijven in 2002 tijdens een sabbatical in Zuid-Afrika. De eerste jaren hield ik de schrijfsels voornamelijk voor mezelf en was ik er niet mee bezig hier ooit serieus iets mee te doen. Tot in 2009 mijn zoon werd geboren en ik hem al snel boeken ging voorlezen. De wens ontstond om een kinderboek voor hem te publiceren. Dit is uiteindelijk waarheid geworden met het eerste deel van Saffie de Slang in 2012, gevolgd door het tweede deel in 2014.

In dat jaar stuurde ik voor de eerste keer een spannend, kort verhaal in naar de jury van een schrijfwedstrijd. Ik wist niets van schrijfregels, volgde alleen mijn gevoel voor taal en mijn gevoel voor spanning. Spannend was het zeker, maar het verhaal werd dusdanig goed ontvangen dat deze werd gepubliceerd in een verhalenbundel.

Dit was het begin van mijn ultieme wens om ooit een boek te schrijven. Misschien wel de fase waarin jij je op dit moment bevindt. Maar zeg eens eerlijk: hoe graag wil je het echt? Tussen willen en willen zitten namelijk enorm veel gradaties, van ‘ Het zou mooi zijn als’ tot ‘ Ik wil het, ik wil het, ik wil het!

Na een jaar van oefenen in het schrijven van korte verhalen en een masterclass volgen bij Marion Pauw vloog mijn ‘willen’ in rap tempo naar de laatstgenoemde categorie. Mensen die me kennen, zullen me al snel beschrijven als een ongeduldig persoon. Wat ik nu in mijn hoofd haal, moet gisteren al zijn gebeurd. Toch had ik met het schrijven van mijn thrillerdebuut een engelengeduld en leerde ik een andere kant van mezelf kennen. Het debuut moest goed zijn, je kunt tenslotte maar een keer debuteren.

Dit is uiteindelijk in 2020 waarheid geworden met mijn debuutthriller Stilleven, uitgegeven door uitgeverij Letterrijn. De weg hiernaartoe was een lange van maar liefst vijf jaar. In die vijf jaar heb ik ontzettend veel geleerd wat ik graag met jullie deel. Dit kunnen praktische tips zijn, maar ook inspirerende om vooral niet op te geven. Ik kan jullie beloven dat het moment dat je je boek eindelijk in handen hebt, een onvergetelijke is.

Ik wens jullie veel lees-, leer- en inspireerplezier!